1 maart 1970
Eerste
grote optreden van onze internationale crossers, zoals ieder jaar
gebruikelijk, in de interland tegen onze zuiderburen. In 1970 nog
niet wat iedereen er eigenlijk van verwachtte: een wedstrijd van de
sterkste teams tegen elkaar. Opnieuw vond de Belgische bond het nodig
om op dezelfde dag in eigen land een cross te organiseren met
internationaal karakter, zodat ook nu weer de kopstukken van onze
zuiderburen de grote afwezigen waren. Joel Robert, Roger de Coster en
Jef Teeuwissen stonden in Schaffen aan de startmeet om Zweden en
Engelsen de zege te bekampen. Alleen Sylvain Geboers en Jaak van
Velthoven van het edele vijfmanschap waren noordwaarts getogen om
onze oranjezonen, die allemaal wel van de partij waren, te
bestrijden. Eigenlijk maar goed ook, want ondanks een gehavend team
van de Belgen kregen de Nederlanders het aan de broek. Misschien is
het beter als organisator Ties Reybroek en zijn mannen eens een echte
internationale cross organiseren met Zweden en Engelsen. het verhaal
dat er niet voldoende geld in kas is na slechte wedstrijden door de
regen gaat niet meer op. Maar liefst 12.000 toeschouwers omzoomden de
Limbra-weide in het kerkdorp Elzendorp. Aantallen, welke maar door
weinig internationale crossen gehaald worden.
Het venijn van de
Belgen zat eigenlijk in het junior team; daar beschikken ze over een
aantal mannen, die zeker de opvolgers van de grote vijf gaan worden.
Een Désiré Hufkens en een Verstaen geven onze jongens
gewoon geen kans; alleen de Fries Piet Rodenburg en Freddie Makkink
waren enigszins in staat het Belgische geweld te volgen. De
voorsprong die de Belgen hier behaalden, kon niet meer teniet gedaan
worden door zeges bij internationale en zijspannen. Onbedreigd won de
nog onbekende Alois de Kort de zijspanwedstrijd voor favoriet
gewaande Broer Dirkx; ook de meervoudige Belgische kampioen Leon
Liekens kwam er niet aan te pas. Weliswaar nam de Valkenswaardse
kastelein in de eerste manche de leiding, maar de verrassende De Kort
bleef in zijn spoor; de Norton Wasp was beduidend sneller dan Broer's
Hedlund en halverwege sloeg de Belg dan ook genadeloos toe. Op de
grasweide voor de jurywagen nam hij de leiding om met ruime
voorsprong te winnen. In de tweede manche nam Alois van start af de
kop om deze niet meer af te staan. Leon Liekens in tweede positie
zorgde ervoor, dat noch Broer Dirkx noch onze kampioen Jan ten Thije
de aanval op zijn leidende landgenoot konden inzetten. Vier
ronden voor het einde kon Broer er eindelijk langs komen, maar de
voorsprong van De Kort was te groot om er nog iets aan te kunnen
doen. Liekens had teveel krachten verspeeld en dat kostte hem ook nog
de derde plaats in het eindklassement aan de gebroeders Ten Thije,
terwijl Dick Muller ook bijna zijn kans schoon zag. Vastlopers
beheersten de strijd bij de 500 internationale; Karsmakers had er na
twee ronden al één, nadat hij het veld van start af had
aangevoerd. Peter Willems nam de koppositie op grandioze wijze over;
de IJsselsteiner lijkt te zijn doorgebroken en we zullen nog
veel van hem horen. Maar lang bleef Peter niet aan de leiding; een
vastloper in de zevende ronde deed hem duikelen naar de vierde
plaats, op welke hij zijn Husky pruttelend naar de finish bracht.
Frans Sigmans was in de derde versnelling van start gegaan en dat
betekende dat Frans van de elfde plaats terug moest komen. Het werd
een tweede plaats, want de formidabele Jos Vermeeren, leider na de
vastloper van Willems, kreeg de Greeves-rijder niet meer te pakken.
Gerrit Wolsink stuurde zijn Husqvarna daarachter naar een keurige
derde plaats vóór Willems en van der Sluis.
In de tweede manche maakte Sigmans aanspraak op de eindoverwinning door van start af de kop te nemen; in de regen bouwde Frans een kleine voorsprong op, maar een vastloper deed alle hoop vervliegen. Ook de Suzuki van Geboers liep vast, nadat hij dit ook al in de eerste reeks had gepresteerd. Zo kwam Vermeeren opnieuw aan de kop met Wolsink op zijn huid; voor Gerrit was de strijd in de zevende ronde echter afgelopen, toen zijn Husky zonder vonkjes kwam te staan. Willems was niet gestart in de tweede manche en dat betekende dat Walter Baeten naar een tweede plaats in de eindrangschikking kon doorstomen achter Vermeeren. Van der Sluis werd voor Nederland nog derde. Met 435 tegen 462 punten namen de Belgen de Emiel van den Brande Trofee mee naar het zuiden en dat betekende een ernstige aderlating voor de Nederlandse inters.
JUNIOREN
500 CC:
1
D. Hufkens
(B),
HVA; 2. S. Verstaen (B), HVA; 3. P. Rodenburg (NL), CZ; 4. J.
Verhaegen (B), HVA; 5. K. Helsen
(B),
CZ; 6. R. Vermeeren (B), CZ; 7. F. Makkink (NL), HVA; 8. L. Berekmans
(B), HVA; 9. J. Wentink (NL), Maico; 10. B. IJ ff }NL), CZ; 11. A.
Jansen (NL), CZ; 12. M. Westerbaan (NL), HVA; 13. F. Put (B), HVA;
14. A. Hoes (B), CZ; 15. L. v. Velthoven (B), HVA.
INTERNATIONALEN-ZIJSPAN:
1
Alois
de
Kort (B), Norton Wasp; 2. Broer Dirkx (NL); HeJlwïd; 3. Jan ten
Thije (NL), BMW; 4. Leon
Liekens
(B), Matchless; 5. Dick Muller (NL), BMW; 6. Dick Gijsbertsen (NL),
BMW; 7.
George
van
Tilt (B), Norton; 8. Joop Kruisinga (NL): Metisse; 9. Willy van der
Linden (NL), BSA; 10. Marcel Lazard (B), Triumph;
11.
Bennie Braakhekke (NL), Triumph;
12.
Ben van de Goorbergh (NL), BSA; 13. Pierre Borns
(B),
BSA; 14. Frans Smits (B), Triumph.
INTERNATIONALEN
350-500CC:
1.
Jos
Vermeeren
(B), CZ; 2. Walter
Baeten
(B), Maico; 3. Stef van der Sluis (NL), Bultaco; 4. Pierre Karsmakers
(NL), CZ; 5. Frits Selling (NL), Greeves; 6. Ronny Poelmans (B), HVA;
7. Bennie de Win (B), HVA; 8. Jan Keizer (NL), HVA; 9. Jo Roelofs
(NL), HVA; 10. Jos
de
Wit (B), CZ; 11. Wiebe Plötz
(NL),
HVA; 12. Frans
Sigmans (NL), Greeves; 13. Gerrit Wolsink (NL), HVA; 14. Peter
Willems (NL), HVA; 15. Jos
Hermans
(NL), HVA.