Nederland –België in Budel

Kees van der Ven krijgt vrij spel

-door Harry van Hemmen-

Ook de tweede Nederland-België motocross landenwedstrijd in Budel, vroeg in januari, heeft een afgetekende zege opgeleverd voor de Hollandse equipe. In Kees van der Ven had onze afvaardiging een prima aanvoerder die elke mogelijke overwinning naar zich toe trok. Gieljo van Zoggel gaf uitmuntende ruggensteun met drie fraaie uitslagen. Beste Belg werd Guy van Gijseghem; Toon Karsmakers verspeelde in de derde manche een hoge klassering en werd nu vierde. Daarna werden de posities in het individuele eindklassement ingenomen door de Belg Eddie Sterckx en Frans Sigmans. Over drie manches waren deze coureurs constante rijders. Zonder de echte Belgische 500 cc toppers en met de moeizame start van Jo Martens en Harry Everts op hun standaard Husqvarna’s kon België geen vuist maken. Nederland deed het zonder Gerard Rond, die als toeschouwer het pak schoon hield omdat hij zich niet fit voelde en het nieuwe materiaal hem ontbrak. Maar het publiek had al heel snel een nieuwe ster gekozen in John Hensen, de 125 cc kampioen. Hij reed zijn eerste 500 cc race en de eerste wedstrijd met Honda en trok onomstotelijk de hoofdrol naar zich toe. Wetende dat hij zeker al twee jaar een opbouwende lijn mom was het niet een onverwachte verrassing dat Hensen in de kopgroep meestreed. Dit parkoers ligt vrijwel bij hem in de achtertuin, de stijl van de jonge Brabander was vlekkeloos en zijn vorm is groeiende. Zeker weten dat een paar 500 cc toppers flink wakker geschud zijn! Een klasse coureur kan met elke motor presteren.

Ontevreden

Ik moet wel tevreden zijn met het rijden van vandaag, alleen over het resultaat ben ik niet tevreden. Die eerste manche had ik eigenlijk moeten winnen. Maar ja, ik lag in de laatste rondes ruim voor en daardoor nam ik wat gas terug. Vaak maak je dan juist fouten. Wanneer je het tempo laat zakken'. Een vrijwel zekere overwinning glipte hem door de handen toen John Hensen bij het ingaan van de laatste ronde op de remknippen onderuit schoof en sierlijk over het stuur werd gelanceerd. Dat betekende de derde in plaats van de eerste plaats. Maar voor de finishvlag viel was er van alles gepasseerd. De Belgen begonnen sterk met Van Gijseghem en Jobé op kop. Onze sterkste man, Van der Ven, startte in de middenmoot, maar in de slotfase was hij weer de winnaar, terwijl Gieljo van Zoggel de vorm van Valkenswaard onderstreepte met een tweede plaats. De beste Belg werd Van Gijseghem, die door een val terugviel en ook Jobé sneuvelde in het diepe zand en gaf op omdat hij ver terugzakte want de fabrieks-Kawa wilde niet snel genoeg aanslaan. Toon Karsmakers pakte de vierde plaats en Harry Everts eindigde op de zesde. Niet slecht voor een eerste Huskie -optreden. Vlak voor de tweede start had Everts echter moeilijkheden om de machine aan de praat te krijgen, daarom belandde hij op de tweede Stan, rij en na enkele ronden in de achterhoede gaf hij de moed op. De machine ging in de bus en Evers hield het verder voor gezien, Liever had hij zijn Husqvarna—debuut op de mono»fabrieksmotor gemaakt. Die komt pas volgende maand. Ook Jo Martens, zijn neef en merkgenoot, was in de tweede race snel aan het eind gekomen‘ Bij een valpartij na de start raakte hij geblesseerd en voor hem was de racedag ten einde. Bij dezelfde crash lag Peter Herlings in het zand, die zelf niet meer fris was en, erger, z'n Yamaha bleef vol door loeien en liep vast. Ook voor hem einde rit.

Wat gebeurde er in die tweede manche?

Landgenoten voorop

Nederlandse rijders speelden vanaf het begin de eerste viool. Toon Karsmakers lag aan de leiding, Van der Ven volgde op de voet met Van Zoggel en Hensen in de buurt, Van Belgische zijde zaten alleen Ivan van den Broeck en Georges Jobé voorin. Ook nu was de winst voor Kees van der Ven die spelenderwijs afstand nam. Toon reed safe naar de tweede plaats met net zo afgetekend Gieljo op de derde. Hoe verging het John Hensen intussen? Niet goed want al in de tweede ronde beet hij in het zand en verspeelde zo'n vijfentwintig plaatsen. Maar talent verloochent zich niet en met reuze schreden kwam John terug halfweg de twintig minuten plus twee ronden durende manche lag hij al weer achtste met vier man dicht bijeen in het vizier. Maar opnieuw ging hij in de fout en uiteindelijk werd een dertiende plaats zijn deel, Frans Sigmans maakte eén foutje maar werd niettemin netjes zesde, gevolgd door Henk van Mierlo die weer lekker meedraaide zo kort na zijn huwelijk. Jaak Verwaayen was in de start van de eerste manche, met onder meer Gert Jan van Doorn, in de Camel reclame geraakt (zoek je soms nog een sponsor Jaak’?) waardoor hij met een pijnlijke knie moest opgeven. Toch werd hij in de tweede race tiende. Gert Jan van Doorn bleef eigenlijk de gehele dag buiten beeld en lijkt tijdelijk met gebrek aan motivatie te kampen. Dat is overigens het gevaar wanneer er tot zo Iaat in het seizoen wordt doorgereden en er zo vroeg in het nieuwe jaar weer wordt begonnen. Vroeger was er een onderbreking van een paar maanden, dan was de accu in februari-maart weer opgeladen en kon er naar de eerste GP's in april toegewerkt worden Nu duurt het seizoen bijna twaalf maanden. Als je niet af en toe gas terug neemt is het verschrikkelijk moeilijk de motivatie op het benodigde peil te houden.

De finale

De derde manche (da’s nog eens hard werken op een regenachtige zondag!) begon met een ruime voorsprong in het voordeel van Nederland. En nu begon Van der Ven als tweede achter Van den Broeck die hij binnen een ronde te grazen nam. Hensen rukte in drie ronden op naar de tweede plaats en even was er hoop op een confrontatie tussen beide publieksrijders, die elkaar dit jaar regelmatig in de 125 cc GP’s zullen treffen. Op de 500 is Van der Ven zeker nog de beste maar hij liet het niet tot een rechtstreeks duel komen. Hensen raakte dit keer uit de wedstrijd toen hij met het versnellingspookje tegen een paaltje tikte en op vrijwel dezelfde plek als in de eerste manche door een falend schakelmechanisme opnieuw tegen de bodem sloeg. Dat bracht Gieljo van Zoggel aan zijn wiel en die kreeg vrij spel toen John een ronde later opgaf. Dat verschafte Gieljo van Zoggel voor de tweede keer een tweede plaats. Ook hij toont de laatste tijd een constante vorm en het door hem behaalde nummer H3 is dan ook volkomen terecht.Jammer dat hij uit het Dr. Pepper team raakte. Een plaats in het Suzuki team viel niet te verenigen met shirtreklame van de frisdrank. Van Zoggel toont de laatste tijd dat hij tot de top behoort. Jaak Verwaayen ging in de derde race tot op de bodem van zijn kunnen en ontfutselde Van den Broeck in de slotronde de derde plaats. Jobé had toen al lang opgegeven met een rokende motor, Nederland won daarmee van België maar of dat nu een juiste afspiegeling is van de stand van zaken valt te betwijfelen. Bij de lnters B snoepte de Belg Erwin Gabriel net Gerard Ebben (in in eerste 500 race) de eindzege af. Ebben won weliswaar de eerste manche. Bij de 250 cc nationalen was de finale voor Leo Combee,

Nederland - Belgié: 893-630.

Eerste manche: 1. Van der Ven; 2. Van Zoggel; 3. Hensen; 4. Karsmakers; 5. Van Gijseghem; 6. Evers: 7. Heylen; 8. Van der Made; 9. Blancquaert; 10. Massant.

Tweede manehe: 1. Van der Ven; 2. Karsmakers: 3.Van Zoggel: 4. Jobé; 5. Van den Broeck; 6. Sigmans; 7. Van Mierlo; 8. Westdorp; 9. Van Gijseghem; 10. Verwaayen.

Derde manche: 1. Van der Ven; 2. Van Zoggel: 3 Verwaayen; 4, Van den Broeck; 5. Sterckx; 6. Van Gijseghem; 7. Massant, 8. Lassaut. 9. Van Mierlo; 10. Sigmans.

Totaal: 1.Kees van der Ven; 2. Gieljo van Zoggel; 3. Guy van Gijseghem; 4. Toon Karsmakers; 5. Eddie Sterckx; 6. Frans Sigmans.

lnters B 500 cc: 1. Erwin Gabriel, B; 2. Gerard Ebben; 3. Sander van Vught; 4. Dirk Verhoeven, B; 5. Koen Vreys; B; 6. Addie Janssen; 7. Hans Smit; 8. Van Rombay, B; 9.Ben Muskee; 10. Paul van den Heuvel.

Nationalen 250 cc: 1. Leo Combee; 2. Eric stuurman; 3. Joop Rijkers; 4. Antoon Pruymboom, 5. Henk van Kooy; 6. Dick Walvoort: 7. Theo van Heertum; 8. Peter Verstegen; 9. Bennie Poppe, 10. Raymond van der Velde.