LICHTENVOORDE WARM VOOR VIERTAKTCROSS

door Henk Bruggeman

Met de introductie van de Yamaha XT 500, in 1976, werd het ééncilinder viertaktgebeuren nieuw leven ingeblazen. De XT 500 werd een bestseller. Via de XT-dagen werd de Yamaha ook populair voor wedstrijdgebruik. Al vrij snel werd het blok gebruikt om als basis te dienen van viertaktcrossers. Ook Yamaha zelf haakte daar op in met het uitbrengen van de HL 500. In 1979 werden, onder de KNMV-vlag, al een aantal wedstrijden verreden met uitsluitend viertakten, om de Yamaha-cup. Die cupwedstrijden zijn uitgegroeid tot wedstrijden om het nationaal kampioenschap. De belangstelling voor deze wedstrijden is de laatste jaren zo toegenomen, dat er dit jaar zelfs een verdeling is gemaakt in twee klassen, junioren en senioren.

Eenzelfde ontwikkeling zien we ook in de ons omringende landen, zij het, dat Nederland wel voorop loopt.

In Duitsland, waar de motocross minder populair is, wordt tot nu toe alleen op junior nivo gereden.

De Zweden zijn dit jaar officieel gestart met de viertaktklasse. Gezien het feit, dat Husqvarna nu ook een viertaktcrosser op de markt brengt, zal de populariteit daar wel sterk toenemen. Engeland, eens de bakermat van de meeste viertaktcrossers, mag zich ook in een toenemende belangstelling verheugen. Desondanks slaagden de Engelsen er in Lichtenvoorde - nog - niet in een compleet team aan de start te brengen. Jammer, want dat maakte dit team op voorhand al kansloos op de overwinning. Het mag opvallend genoemd worden, dat in Belgë het crossen met viertakten nog niet is ontdekt. Een woordvoerder van de BMB vertelde ons dat er nog geen aparte wedstrijden voor viertakten worden gehouden en dat er op dit moment ook nog niet over gedacht wordt om wedstrijden voor deze klasse in te stellen. Wel bestaat er van Franse en Deense zijde belangstelling om deel te nemen aan landen- of internationale wedstrijden met viertaktmachines.

Gevestigde namen.

De viertaktklasse mag zich verheugen in een groetende populariteit. Er moet echter wel bijgezegd worden, dat de deelnemers tot nu toe nauwelijks tot de jongeren behoren.

Zo maakte in Lichtenvoorde Pierre Karsmakers zijn internationale come-back. Pierre, meervoudig nationaal kampioen, is de man, die er mede toe heeft bijgedragen, dat de motocross in Amerika in erg korte tijd enorm populair is geworden. In Lichtenvoorde had Pierre weinig geluk. In de training draaide Pierre nog wel de snelste tijd, maar in de wedstrijd duurde het optreden maar kort. Een matige start, twee valpartijen en een uitgelopen bigend maakten een einde aan zijn wedstrijdoptreden. ,,En het reserveblok heeft Husqvarna importeur Ben van Erp aan een Zweedse deelnemer gegeven", mopperde de tot manager gepromoveerde Simon Schram sr. ,,Dat is een klein minpuntje, want dat blok had in Nederlandse handen moeten blijven. Gelukkig zal de zege er niet door in gevaar komen".

Het Nederlandse team heeft de allereerste viertakt landenwedstrijd in het Achterhoekse Lichtenvoorde op haar naam geschreven. Veertig rijders uit vier landen streden in het warme Lichtenvoorde voor de landenprijs. Frans Sigmans won het individuele klassement, voor de Duitser Michael Heutz en de nationale kampioen Adrie van Beers.

Start van de eerste manche. Simon Schram is al vertrokken. Heutz (35) volgt hem voor Sigmans, Van Dulmen, Nijhof en Ahlström.

Pierre had het allemaal graag wat anders gedaan: „Ik had de voorvork iets te zacht staan, daardoor ging ik onderuit. Verder ging het prima. Ik mis natuurlijk wel wedstrijdritme, maar de techniek verleer je niet zomaar. Bovendien is de wedstrijdhonger nog steeds aanwezig. Ik voorspel de viertaktklasse een grote toekomst".

Net als Pierre Karsmakers heeft ook Frans Sigmans aan het begin van zijn crossloopbaan net niet meer met de zware viertakten hoeven te rijden. Zo'n twintig jaar geleden moesten mannen als Hennie Rietman, Broer Dirkx en Bennie Hartelman het afleggen tegen wat toen het jonge talent was: Pierre Karsmakers en Frans Sigmans. Bovendien reden die toen met tweetakten, die sneller en lichter waren. Ondanks de doorbraak van de tweetakten bleef er af en toe toch wel iemand, die het met een -moderne - viertakt bleef proberen. Ook Frans Sigmans. ,,ln 1969 heb ik een aantal wedstrijden gereden op een Cheney BSA.' Het lag toen in de bedoeling - ik ging erg hard met dat ding - om een fabriekscontrakt te krijgen. Dat was waarschijnlijk wel gelukt, ware het niet, dat de fabriek in de winter failliet ging". Frans werd door Yamaha gevraagd een TT 600 in de strijd te gooien. Op een standaard machine, alleen andere banden en een ander achterspatbord, had Frans geen enkele moeite om de totaalzege op zijn naam te schrijven. Hij had daar niet zoveel moeite mee, omdat zijn voornaamste concurrent, Michael Heutz, de eerste manche terugviel naar de elfde plaats met een afgebroken voetrust.

Het Nederlandse team, bestaande uit tien rijders, werd geselecteerd volgens de stand in het kampioenschap, aangevuld door gelegenheidsrijders Karsmakers en Sigmans. Onder hen de nieuwe Nederlandse kampioen, Adrie van Beers, die door stug uitrijden in de totaalstand derde werd, voor Simon Schram en thuisrijder Fons Nijhof, die op het laatste moment nog kon beschikken over een nieuwe Husqvarna. Bert van Duimen, in 1979 de eerste winnaar van de Yamaha cup, kon nog net op tijd voor deze wedstrijd zijn Yamaha HL 500 inruilen voor een TT 600. „Had ik die machines maar eerder gehad", aldus Bert, die het vanwege een zware verkoudheid extra moeilijk had en in de eerste manche in de allerlaatste ronde good-old Bengt Aberg nog moest laten passeren. „Twee ronden voor het einde heb ik al naar de kamprechter gezwaaid, dat het zaakje afgevlagd moest worden. Het ging bijna niet meer", volgens Bert wiens vaste glimlach nu met een „r" geschreven moest worden.

Landenwedstrijd

Hoewel het in eerste instantie de bedoeling was, de wedstrijd om een soort Europees Kampioenschap te laten verrijden, was de tijd te kort om dat te realiseren. Vandaar, dat werd gekozen voor de opzet van een landenwedstrijd.

Naast het team van Nederland stuurde ook Duitsland en Zweden een komplete afvaardiging. Helaas liet een aantal Engelsen verstek gaan. Hun plaatsen werden ingenomen door Nederlandse rijders. Dat was ook de reden, dat bijvoorbeeld Henk - White Power - Thuis mocht starten voor zijn eerste internationale wedstrijd. „Mijn eerste, maar ook mijn laatste wedstrijd", kreunde de vering specialist na afloop. „Er vielen een aantal rijders voor me. Ik kon er makkelijk omheen, maar toen reed er iemand vol bij mij naar binnen". Met een dik ingepakte knie kon Thuis in zijn glimmend witte serviceauto huiswaarts.

Ook de Zweden hadden een paar ijzersterke grootheden van stal gehaald. De iets oudere kenner zal zich de namen van Bengt Aberg, Christer Hammergren en Uno Palm nog wel kunnen herinneren. Aberg was bijvoorbeeld de man die nog niet zo lang geleden in de GP's uitkwam met een dikke viertakt. Helaas reed de Zweed maar één manche, omdat hij bij een valpartij betrokken raakte en zijn duim blesseerde. Toch was ook Bengt enthousiast en voorspelde de viertaktklasse grote toekomst. „De Husqvarna is nu nog te nieuw „vertelde hij, doelend op het vele sleutelwerk dat werd verricht," maar volgend jaar zul je eens zien hoe dat ding gaat".

Betrouwbaar

Ondanks dat de Duitsers slechts over één toprijder, - Yamaha GP-piloot Michael Heutz - konden beschikken reed het team toch overtuigend naar de tweede plaats. Veel inzet en stug doorgaan tot de streep was de opdracht, hun ingegeven door de teammanager. En door slechts één uitvaller in drie manches, Stefan Lange in de eerste manche, kon het team toch goed scoren. Individueel deden de Zweden het misschien wel beter, maar doordat alle resultaten telden en de Zweden acht uitslagen misten kwamen ze honderd punten te kort om de Duitsers te verslaan.

Omdat de Nederlandse invallers niet mochten scoren voor de Engelsen en bovendien in het Engelse kamp evenveel gesleuteld als gereden werd, eindigde dit team op de laatste plaats.

Daarom viertakt

Momenteel zijn er vier motoren, die zonder meer geschikt zijn voor de viertaktcross. De Yamaha TT 600, binnenkort ook leverbaar met kenteken voor enduro's, kwam zag en won. Verder blijft het oude XT-blok favoriet, terwijl we bij een Duitse deelnemer een XT 550-blok in een Heos frame (bekend uit de zijspancross) ontdekten.

Simon Schram verdedigde met goed gevolg de eer van Honda, terwijl ook het Rotax blok, in deze wedstrijd gebruikt door KTM en Armstrong zeer snel is. Bengt Aberg wist het meest treffend de kwaliteiten van de nieuwe Husqvarna te omschrijven. „De machine is nog te nieuw", waren de woorden van de routinier.

Maar dat de machine een goede toekomst tegemoet gaat lijkt buiten twijfel". Daarnaast telden we nog één CCM, ingeschreven door een Duitse deelnemer.

Toekomstmuziek

Het zal duidelijk zijn, dat het viertaktgeluid niet meer weg te denken is van de circuits. Dat het publiek niet in de aantallen kwam, waarop werd gerekend had een duidelijke oorzaak. Bij 30° Celsius - maar het zou best warmer geweest kunnen zijn - zijn er leukere dingen te bedenken dan een middag naar een cross te gaan. Dat er toch nog een behoorlijk aantal bezoekers kwam mag pleiten voor de groeiende populariteit van het viertaktgebeuren. Dit jaar blijft de internationale viertaktcross beperkt tot vier landenwedstrijden, waarvan die in Lichtenvoorde de eerste was. Uiteindelijk is het de bedoeling, dat de viertaktklasse een nog grotere internationale belangstelling krijgt. Het voorstel aan de FIM is, het instellen van een Europees kampioenschap. Op het najaars-congres van de FIM wordt hierover beslist. Niemand kan een reden bedenken, waarom dit kampioenschap niet van de grond zou kunnen komen, zodat het waarschijnlijk is dat de viertakt in de cross haar tweede jeugd kan beleven.


Uitslagen viertakt landenwedstrijd Lichtenvoorde

Uitslag:1. Nederland, 992 pnt; 2. Duitsland, 761; 3. Zweden, 662; 4. Engeland, 294.


Individueel:1. Frans Sigmans, NL, Yamaha; 2. Michael Heutz, D, Yamaha; 3. Adrie van Beers, NL, KTM; 4. Simon Schram, NL, Honda; 5. Fons Nijhof, NL, Husqvarna; 6. Bert van Duimen, NL, Yamaha; 7. Koos Mulder, NL, Suzuki; 8. Christer Hammergren, S, Husqvarna; 9. Joergen Ahlstroem, S, Honda; 10. Uno Palm, S, Husqvarna.


Superklasse:1. Gert-Jan van Doorn, Suzuki; 2. Gieljo van Zoghel, Suzuki; 3. Bert Kuipers, Suzuki; 4. Klaas Poppinga, Maico; 5. Jan de Haan, Honda; 6. Bert van Berkel, Suzuki; 7. Harry Barendrecht, Yamaha; 8. Louis Vosters, Suzuki; 9. Eddie Looman, Honda; 10. Gerard Ebben, Yamaha.


Nationaal 250 A:1. Rudi Takman, Honda; 2. Wim Helmink, Yamaha; 3. Wil Kinds ,Honda; 4. Cris Seegers, Honda; 5. Elbert Bessels, Yamaha.