MOTOCROSS G.P. 500 W-DUITSLAND

Roger De Coster dichtbij prolongatie wereldtitel

            13 juni 1976                   bron: weekblad motor

Met twee manche-overwinningen in de zondag verreden Duitse GP te Beuern, bracht Roger DeCoster zijn totaal aantal zeges dit seizoen op acht. Van de in totaal 24 te rijden manches tellen er dertien voor het klassement om de wereldtitel, zodat de Belg rechtstreeks af lijkt te stevenen op z'n vijfde titel. Theoretisch maken Weil en Wolsink ook nog aanspraak op deze titel, maar de vorm waarin DeCoster momenteel steekt, geeft beiden weinig hoop. Zoals de tussenstand te zien geeft is de voorsprong van de eerste drie op vierde man Graham Noyce 44 punten en meer.

De jonge Britse Maico-rijder zorgde opnieuw voor sensatie in deze GP door acht ronden aan kop te gaan tot materiaalpech hem uitschakelde, terwijl in de tweede race Roger te snel was en Graham onbedreigd de tweede plaats behaalde. Maar ook Gerrit Wolsink reed een schitterende wedstrijd; na het uitvallen van Noyce ging onze landgenoot aan de leiding tot Roger hem daarvan kon verdringen en na een val in de tweede start, waardoor Gerrit als allerlaatste vertrok, klom hij op naar een zevende positie, wat niet bijzonder goed mag lijken, maar waarvoor hij erg hard heeft moeten rijden.

Spijtig was het voor Frans Sigmans die achter Noyce de tweede plaats bezette en ongetwijfeld voorin had kunnen eindigen als een defect voorwiel geen eind aan deze illusie had gemaakt.

Reportage Harry van Hemmen

Eerste manche Hoewel viertakt (CCM) rijder Vic Eastwood als eerste het startveld verliet, kon hij de kop niet lang in handen houden, want binnen een halve ronde was het Noyce die de eerste plaats bezette voor Sigmans, Van Velthoven, Eastwood, Weil en de onbekende Duitser Köbele. Grote afwezige in de Duitse Grand Prix was Pierre Karsmakers, omdat op dezelfde dag in Amerika een race voor het nationale kampioenschap werd verreden. Daar Honda dit jaar veel belang hecht aan deze titel moet Pierre noodgedwongen een drietal GP's laten schieten. Uitermate slecht weggekomen waren Suzuki-rijders Wolsink en De Coster, die rond de zestiende en tweeëntwintigste plaats lagen.

Tot een van de grootste kanshebbers op een zege in de Duitse Grand Prix moet altijd Adolf Weil gerekend worden. Als snelle starter is het 'bijna onmogelijk om hem van de leiding te verdringen. Maar deze dag zouden er geen successen voor de’’ veteraan" zijn weggelegd. Maar met Noyce en Sigmans leek het er gunstig uit te zien voor Maico. Eerstgenoemde bouwde binnen vijf ronden een voorsprong op van meer dan tien seconden en ook Frans had een ruime voorsprong op Van Velthoven. Eastwood viel na vijf ronden en kwam verder niet meer in het stuk voor, hoewel Vic nog steeds op de vierde plaats lag. Opvallend was het gemak waarmee Wolsink inmiddels aan het opklimmen was. Iedere ronde passeerde Gerrit een tegenstander alsof hij stilstond en na een eerste doorkomst als negende, betekende dat een derde positie na zeven ronden. Aan de kop van het veld kon Noyce het intussen iets rustiger aandoen toen z'n voorsprong gegroeid was tot zestien seconden na zeven ronden. Maar twee ronden verder ontstond er opeens een geheel nieuwe situatie, toen er duidelijk moeilijkheden optraden bij z'n machine in de vorm van een aantal gebroken spaken. Met beide handen ten hemel geheven stopte Graham bij zijn monteur, in de hoop dat deze een nieuw voorwiel had meegenomen. Daar dit niet 'het geval was, werd Graham doorgestuurd, maar moest een ronde later de strijd definitief staken. Identieke problemen deden zich voor bij de motor van Frans Sigmans, die even aan de leiding ging en ook met een kapot voorwiel moest opgeven. Toen waren er opeens twee Suzuki's aan de leiding, want ook Roger was gestaag opgeklommen en zat na tien ronden op de tweede plaats, hoewel Weil zich daar nog even tussen bevond. Toen konden de 15.000 toeschouwers genieten van een schitterend duel tussen de beide teamgenoten. Steeds meer drong Roger aan, maar even fraai wist Gerrit de aanvallen te weerstaan. Door het vaak wisselen van spoor om daarmee passeren onmogelijk te maken, kon Wolsink de wereldkampioen achter zich houden. Tot twee ronden voor het eind op een klim Gerrit het buitenste spoor hield en Roger aan zijn rechterzijde voorbij schoot. In de korte draai bovenaan probeerde onze landgenoot om binnendoor te gaan maar dit mocht niet lukken, evenmin als de poging om in de afdaling de leiding te herkrijgen.

Van Velthoven was iets teruggevallen maar werd toch weer derde door het uitvallen van de eerdere koplopers. De vierde positie ging naar Lackey, die Schmitz en Bauer in zijn spoor meetrok. De Duitser Köbele behaalde een uitstekende zevende plaats voor Korneev, die na DeCoster. de tweede snelste trainingstijd op de klokken bracht. Het laatste WK puntje pakte Vic Allan, na een 23e notering na de eerste doorkomst. Adolf Weil raakte buiten de baan toen de gasschuif bleef hangen waarbij de machine behoorlijk werd gekreukeld.

Tweede manche Onmiddellijk nam Roger DeCoster de eerste plaats en won onweerstaanbaar met 25 seconden voorsprong op Noyce, die al spoedig besefte dat Roger niet te kloppen was en zich vanaf dat moment concentreerde op de tweede plaats, die daarna geen ogenblik in gevaar is gekomen. Voor de meeste strijd zorgden Bengt Aberg, gecrasht in de eerste race, en opnieuw Gerrit Wolsink. Bengt was als zesde genoteerd in de eerste ronde; in de zesde gaf Ake Jonsson (met een vastgeslagen ketting uitgevallen in de 1e manche) zich gewonnen en na stug doorzetten ging de Bultaco rijder ook voorbij Schmitz en Weil. Brad Lackey scoorde nu aanzienlijk minder punten met een achtste plaats. Het grootste gedeelte van de tweede race zat hij achter Jonsson, maar wist op geen enkele manier zijn positie te verbeteren. Wolsink kwam vanuit de staart van het veld naar voren boenderen met aan zijn wiel Eastwood, tot Vic een aantal plaatsen moest prijsgeven doordat de voorrem vast bleef zitten. Sigmans viel ook nu buiten de prijzen omdat hij niet hoger kon eindigen dan twaalfde ,met opnieuw moeilijkheden met het voorwiel. Als derde Nederlander had Peter Herlings ingeschreven; in z'n eerste buitenlandse GP op een harde baan scoorde hij een 18e en 15e plaats, waarbij zich conditieproblemen voordeden, maar toch kan Peter terugzien op een geslaagd debuut.

Aan de lengte van het verslag van de tweede manche blijkt wel dat deze aanmerkelijk minder spanning bracht dan de eerste.

uitslagen

Uitslagen eerste manche:

1. Roger DeCoster, B Suzuki; 2. Gerrit Wolsink, NL, Suzuki; 3. Jaak van Velthoven, B. KTM; 4. Brad Lackey, USA, Husqvarna; 5, Herbert Schmitz, D. Puch; 6. Willy Bauer, D. KTM; 7. Fritz Kobele, D. Maico; 8. Valery Korneev, USSR, CZ; 9. Vladimir Khudjakov, USSR, CZ; 10. Vic Allan. GB. CCM; 18. Peter Herlings NL. Maico.

Uitslag tweede manche:

1. Roger De Coster; 2. Graham Noyce; 3. Bengt Aberg; 4. Adolf Weil; 5. Herbert Schmitz; 6. Ake Jonsson; 7. Gerrit Wolsink; 8. Brad Lackey; 9. Valery Korneev;10. Flitz Köbele; 12. Frans Sigmans; 15: Peter Her1ings.

Stand Wereldkampioenschap:

1. Roger De Coster 154, 2. Weil 111, 3. Wolsink 110, 4. Noyce 66, 5. Jonsson 65, 6. Schmitz 59, 7. Karsmakers 54, 8. Bauer en Aberg 43, 10. Lackey 40, 11. Sigmans 28.

 In beide manches moest Gerrit Wolsink een geweldige strijd leveren,