Lackey greep eindoverwinning

in Motocross der Azen

            14 maart 1976               bron: weekblad motor

De Amerikaan Brad Lackey, die acht dagen eerder nog in Daytona aan de start was te vinden, heeft dit jaar de "Motocross der Azen" op zijn naam gebracht. Meer dan 20.000 toeschouwers zagen hoe de grote favorieten Gerrit Wolsink en Frans Sigmans in de eerste manche hun machines aan de kant moesten zetten en zodoende in de eindklassering geen rol van betekenis meer konden vervullen. Andere kanshebbers Gerard Rond en Heikki Mikkola vonden ook één maal het ongeluk op hun pad, Zodat de licht besnorde Lackey aan één zesde en twee vierde plaatsen genoeg had.

Brad Lackey evenaarde de prestatie van Kalevi Vehkonen vorig Jaar om door constant te rijden totaalwinnaar te worden.

Eerste manche Op een zonovergoten circuit "De Hoef" stonden coureurs van negen verschillende nationaliteiten zich te verdringen bij de start van de eerste manche. Het was de Zweed Hansen, die meteen de kop in handen nam, gevolgd door Wolsink, Rond, Sigmans, Herlings, Mikkola, Schmitz en Toon Karsmakers. Nederlanders genoeg zou je zo weggen. Helaas, evenals vorig jaar mocht het weer geen vaderlandse overwinning worden, want de snelle Suzuki van Gerrit Wolsink kreeg in de derde ronde een vastloper en Frans Sigmans, die op korte afstand volgde kon drie ronden later zijn Maico met een uitgelopen bigend in het rennerskwartier parkeren. Een angstaanjagend geluid deed vermoeden, dat het met zijn versnellingsbak ook niet meer zo best was.

En zo kregen opeens Gerard Rond en Peter Herlings een favorietenrol opgelegd. En, hoewel Torleif "Cassius Clay" Hansen op een

vreselijke manier over de baan boenderde bleken de jonge talenten Rond en Herlings zich niets van gevestigde namen en reputaties aan te trekken en tot groot enthousiasme van het publiek klasseerden zij zich op een tweede en derde plaats.

Heikki Mikkola, die het duo achtervolgde en halverwege de race nog een vijfde plaats innam, had helaas zijn fabrieks Huskie met versnellingsbakmoeilijkheden aan een monteur overgedragen en zat zich te bezinnen op revanche.

Het Nederlandse debuut van de kersverse Montesa fabriekscoureur Hakan Andersson verliep niet volgens wens en de Zweed, die in het gezelschap van een Spaanse monteur en een technicus van de fabriek verkeerde, had geen zin meer om nog langer naar zijn vierde versnelling te zoeken en gaf de pijp aan de overbekende Maarten. Verrassend schreef Torleif Hansen op Kawasaki de eerste manche op zijn naam.

Toon Karsmakers reed, na een goede start, een regelmatige race en eindigde als vierde, voor de Duitser Herbert Schmitz met Puch, Brad Lackey op Husqvarna en niet te vergeten Jo Lammers op Bultaco. De NMB-rijder Henk Aarts eindigde achter Hammergren, Noyce en Aberg, maar voor Ake Jonsson, als twaalfde.

Tweede manche

De winnaar van de eerste manche, Torleif Hansen, ontbrak bij de start van de tweede reeks, boos door een protest dat tegen hem ingediend zou zijn omdat hij te vroeg gestart was. Achteraf bleek er geen sprake van een officieel protest te zijn! De Husqvarna-ploeg vond het allemaal niet zo erg, want voor Mikkola werd gewoon een nieuwe motor uit de bekende blauwe bus tevoorschijn getoverd. "De zoete wraak" zou een mooie kop zijn geweest voor deze tweede manche, want de mannen die eerder die dag de pechduivel op bezoek hadden gekregen, zouden een drievoudige revanche nemen,

Gerrit Wolsink liet er geen gras over groeien en nam meteen de eerste plaats stevig in handen, achtervolgd door het jonge Engelse talent Graham Noyce, Frans Sigmans, Willy Bauer, Peter Herlings en Heikki Mikkola. Waar was Gerard Rond? Wel, bij de eerste doorkomst lag hij op een twintigste plaats en om zijn opmars een weinig te illustreren vermelden We even de verschillende plaatsen in het verloop van de race. Tweede ronde vijftiende, derde ronde dertiende, vierde ronde tiende, vijfde ronde achtste, zesde ronde zevende en toen kwam de grote teleurstelling, die niet alleen bij Gerard, maar ook bij de duizenden toeschouwers duidelijk te merken was: een defecte ophanging van de monoveer en het spel was uit.

Aan de kop van het veld begon Mikkola op Wolsink in te lopen, eerst was hij Sigmans voorbij gegaan en lag toen tweede. Peter Herlings moest de duellerende Lackey en Noyce laten passeren en bracht zijn Maico als zesde over de streep. Wolsink won met enkele meters voorsprong voor Mikkola, een uiterst vermoeide Sigmans, Lackey, Noyce, Herlings, Aberg en Lammers. Bennie Wilken leverde een uitstekende prestatie door als negende te finishen voor Lindfors en Weil.

Derde Manche Met de kampioenscross in Roden voor de boeg achtte Frans Sigmans het verstandig om vanwege een eerder opgelopen blessure, niet deel te nemen aan de derde manche en zijn grote rivaal Gerrit Wolsink gaf weer een demonstratie snelstarten weg, na de klapbeweging van het starthek. Hij werd gevolgd door Toon Karsmakers, die in de voorgaande manche na een fantastische inhaalrace niet de beloning kreeg die hij verdiende en in de beslissende race wilde laten zien wat hij waard was.

Toon zou ten slotte als derde de geblokte vlag krijgen na Gerrit en Heikki, die beiden onverbloemd demonstreerden tot de besten ter wereld te behoren. Iets, wat we natuurlijk allang wisten; toch geweldig om te zien hoe zij het gas nét even langer open houden dan een ander, nét iets tater remmen en op fabuleuze wijze in het totaal kapot gereden terrein een ideale lijn weten te vinden.

De spanning bleef nog tot de laatste ronde bewaard, want even zag het er nog naar uit, dat Peter Herlings met de eer en de eindoverwinning ging strijken. Lackey werkte zich vanaf de negende plaats omhoog tot de vierde, terwijl Peter Herlings net wat adem te kort kwam en Herbert Schmitz de vijfde plaats moest toestaan. Slechts één punt in de totaalrangschikking scheidde hem van de Amerikaan en dat is toch een resultaat dat er niet om liegt.

Noyce deed het in deze laatste manche ook goed 'en nam een zevende positie in voor Bauer en Weil.

Zijspan-senioren internationaal Twee combinaties ontbraken bij de zijspannen aan de start en wel die van Broer Dirkx en Rikus Lubbers. Broer was in de training gevallen en had daarbij een lichte hersenschudding opgelopen, terwijl Rikus getergde been nog in een dermate slechte conditie verkeert, dat rijden niet verantwoord is.

Opgelegd pandoer voor de equipe Ton van Heugten/Dick Steenbergen zou je zo zeggen. De blauwwitten konden inderdaad een triomf aan hun toch al niet beknopte palmares toevoegen, maar de zege hebben ze niet kado gekregen. In de eerste manche was Cor den Biggelaar met bakkenist Cor van den Bijl het snelst vertrokken. Zij werden in de tweede ronde gepasseerd door Ton en Dick, die een kleine voorsprong namen, maar in de laatste fase van de race konden ze, hun achterstand steeds verder terugbrengen en het verschil bij de finish bedroeg slechts luttele meters.

Wil van der Laan/Marius van der Berg, werden met hun Weslake derde voor Fons van Heugten/Dick Grootendorst op Norton. Zij werden gevolgd door de gebr. \Knuiman, Vels/Notten, Brus/ Braakhekke en Ten Thije/Jansen. Neef Jan van Heugten nam met machinepech afscheid van een zevende plaats.

Ook in de tweede manche kwam de bedreiging voor Ton van Heugten/Dick Steenbergen met hun uiterst snelle Yamaha-Hagon eigenlijk alleen van Den Biggelaar/Van der Bijl.

De laatsten kwamen na één ronde als vijfde voor de jury-bus langs, maar binnen drie ronden passeerden ze zowel Piet van der Laan/ Gerard Overes, Wil van der Laan/ Marius van der Berg en Fons van Heugten/Dick Grootendorst.

De beide Corren, die in de laatste ronde van de eerste reeks hun tot 850 cc opgeboorde Yamaha al hadden opgeblazen (bij wijze van spreken dan) deden drie ronden voor het einde van de tweede race het zelfde met hun 750 cc blok en zo stevenden Ton en Dick op de eindoverwinning af. Fons van Heugten werd derde voor Wil van der Laan, Han Vels, Tony Bens en Jan ten Thije.

De slimmeriken onder u zullen wel ontdekt hebben, dat Fons van Heugten en Wil van der Laan met evenveel punten de tweede plaats innemen. Van der Laan had in totaal echter 18,5 sec. méér tijd nodig gehad over de beide manches en verhuisde daarom naar de derde plaats.

250 cc junioren De Montesa rijder Cor Noorlander uit Rotterdam, die in het, voorprogramma de tweede serie wist te winnen, deed hetzelfde in de finale en werd zodoende als eerste geklasseerd. Tweede werd Peter de Vries op Husqvarna, met achter zich Jos Kerkhof op Honda, Ton VerkooIen op Yamaha en Leo Ovaa op Maico. Willem de Wit lag na twee ronden nog op een derde plaats, maar moest later iets terrein prijsgeven en passeerde als zesde de finish.

HANS VAN LOOZENOORD

UITSLAGEN ST. ANTHONIS

Eerste manche 500 cc Int: 1. T. Hansen; 2. G. Rond; 3. P. Herlings; 4. T. Karsmakers; 5. H. Schmitz; 6. B. Lackey; 7. J. Lammers; 8. A. Weil; 9. C. Hammergren; 10. G. Noyce; 11. B. Aberg; 12. H. Aarts; 13. A. Jonsson; 14. P. Karsmakers; 15. M. Hensen.

Tweede manche 500 cc Int: 1. G. Wolsink; 2. H. Mikkola; 3. F. Sigmans; 4. B. Lackey; 5. G. Noyce; 6. P. Herlings; 7. B. Aberg; 8. J. Lammers; 9. B. Wilken; 10. A. Lindfors; 11. A. Weil; 12. A. Jonsson; 13. F. Nijhof; 14. H. Aarts; 15. M. Hensen.

Derde manche 500 cc Int: 1. G. Wolsink; 2. H. Mikkola; 3. T. Karsmakers; 4. B. Lackey; 5. H. Schmitz; 6. P. Herlings; 7. G. Noyce; 8. W. Bauer 9. A. Weil; 10. A, Lindfors; 11. A. Lodal; 12. A. Jonsson; 13. J. Lammers; 14. P. Püpola; 15. V. Allan.

Einduitslag 500 cc Int: 1. Brad Lackey, USA, Husqvarna; 2. Peter Herlings, NL, Maico; 3. Graham Noyce, GB, Maico; 4. Adolf Weil. WD, Maico; 5. Jo Lammers, NL, Bultaco; 6. Ake Jonsson, Z, Maico; 7. Gerrit Wolsink, NL, Suzuki; 8. Heikki Mikkola, SF, Husqvarna; 9. Toon Karsmakers, NL, Husqvarna; 10. Mat Hensen, NL, Yamaha; 11. Herbert Schmitz, WD. Puch; 12. Fons Nijhof, NL, Suzuki; 13. Jo Roelofs, NL, Maico; 14. Bennie Wilken, NL, Husqvarna; 15. Bengt Aberg, Z. Bultaco.

Einduitslag zijspannen sen./int.: 1. Ton v. Heugten-Dick Steenbergen, Yamaha-Hagon; 2. Fons van Heugten-Dick Grootendorst, Norton-Wasp; 3. Wil v. d. Laan-Marius v. d. Berg, Weslake-SPP; 4. Han Vels-Bart Notten, Yamaha-Hagon; 5. Jan ten Thije-Jan Jansen Yamaha-EML; 6. Bennie Borgelink-Joop Brekveld, Yamaha;ML; 7. Cock Baas-Wim v. d. Weyden, Norton-Wasp; 8. Ab Brus-Herman Braakhekke, Norton-EML; 9.. Wim Verwey-Dick v. d. Wolf. Weslake; 10. Piet V. d. Laan-Gerard Overes, Rickman.

Einduitslag junioren 250 cc: 1. Cor Noorlander, Montesa; 2. Peter de Vries, Husqvarna; 3. Jos Kerkhof, Honda; 4. Ton Verkoolen, Yamaha; 5. Leo Ovaa, Maico; 6. Willem de Wit, Yamaha; 7. Evert Kroon, Montesa; 8. Ron Willems, Husqvarna; 9. Harrie Hendriks, Beta; 10. Arnold v. Eyden, Bultaco.