Grand-Prix Duitsland  15 juli 1973

De zevende Grand Prix tellende voor het wereldkampioenschap motocross 500 cc is, om in bokstermen te spreken op punten gewonnen door Roger de Coster. Na de eerste manche, waarin de Duitse Maico-ster Bauer zich de sterkste toonde, zag het er naar uit, dat de G.P. van Duitsland een herhaling zou worden van Tsjecho-Slowakije en Amerika. Bauer werd echter zoals meerdere rijders in de tweede manche het slachtoffer van de abominabele toestand waarin het overigens prachtige circuit van Bielstein na de hevige regens van zaterdag op zondag verkeerde.

Lachende gezichten bij Roger de Coster en Ake Jonsson. Om hun goede prestaties of om de Champion girls?

Tijdens de zaterdagmiddagtraining ondervonden de rijders veel last van de stofwolken die als een zware mist boven het circuit hingen. De situatie was zondagmorgen dan ook geheel veranderd en in plaats van stof kregen de rijders nu af te rekenen met een gordijn van modder en stenen. De trainingstijden lagen dan ook een stuk lager, maar ook nu bleek weer dat de kandidaten voor de wereldtitel onder alle omstandigheden de sterkste zijn. Bauer maakte de beste tijd met 2.29,3, gevolgd door Jonsson 2.30,1 en De Coster 2.30,9. Wolsink mocht als vijfde aan het starthek met 2.31,6, Willems achtste met 2.34,3 en Sigmans als negende met 2.35,9. Beste tijden dus voor onze rijders die met dertien anderen konden plaats nemen op de eerste rij aan het starthek. Tijdens de wedstrijden werden ze echter door Vrouwe Fortun lelijk in de steek gelaten.

Decoster flitste als eerste weg met in zijn wiel Bauer, Weil en Aberg, zodat direct de voorwaarden geschapen waren om opnieuw een hevig gevecht te beleven tussen de grote rivalen Bauer en Decoster. Rondenlang wist de wereldkampioen de fel opdringende Bauer Willy Bauer werd 25 minuten lang in de 1e manche ondergespoten met modder en stenen in de slipstream van Roger de Coster achter zich te houden, maar na tien ronden moest hij bezwijken voor de aanvallen van de Duitser. Eenmaal aan de leiding liep hij elke ronde enkele seconden verder weg van zijn rivaal die weinig moeite had met het verdedigen van zijn tweede plaats. Ake Jonsson verbaasde iedereen door als derde te finishen voor zijn landgenoten Hammergren en Aberg. Wolsink kon juist voor de start zijn Maico niet aan de praat krijgen en bleef eenzaam achter aan het starthek. Een defecte ontsteking belette hem zijn kansen in deze manche te verdedigen. Frans Sigmans had een goede start en kwam de eerste ronden als achtste door. Jammer genoeg moest hij stoppen met een lekke voorband, zodat al zijn kansen om enkele punten te verzamelen meteen verkeken waren. Bovendien had hij zoveel bijtende modder, de organisatoren hadden 's zaterdags het circuit met calcium bewerkt tegen het stof, in beide ogen gekregen, dat hij niet in staat bleek te vertrekken in de tweede manche. Peter Willems werd door een lichte val uitgeschakeld.

In de tweede manche ging het Wolsink en Willems heel wat beter. Gerrit had een slechte start en moest als laatste beginnen, maar dat is voor de Hengelo’er tegenwoordig geen enkel bezwaar en als een wervelwind laveerde hij tussen de achterblijvers door naar voren, om als vijfde te eindigen. Omdat Weil als 250 cc rijder niet voor punten in aanmerking kwam betekende dit in feite een vierde plaats, goed voor acht punten. Peter Willems die na drie ronden zijn voorband voelde leeglopen zette ijverig door en veroverde een goede achtste plaats in deze manche. Geheel buiten zijn schuld was hij oorzaak van het uitvallen van Bauer. Op het moment dat de Duitser hem een lap gaf spoot het spinnende achterwiel van de Yamaha enkele kilo's bijtende modder in het gezicht van de kopman, zodat meteen alle lichtjes doofden en Bauer uitgeschakeld was. Weil die op de tweede plaats zijn ploeggenoot tactisch had afgeschermd voor de aanvallen van Decoster, reed de wedstrijd verder doelloos uit en won gemakkelijk, temeer daar de wereldkampioen niet de minste moeite deed om in het wiel van Weil te komen, in de wetenschap dat de overwinning hem niet meer kon ontgaan. Jonsson bleek in Bielstein geweldig op dreef. Zijn Yamaha was voorzien van achterschokbrekers volgens het nieuwe systeem van Maico en bovendien had het blok enkele wijzigingen ondergaan. "Het ging weer als vanouds", vertelde ons de gelukkige Ake na afloop van de race. "In St. Anthonis hoop ik weer zover te zijn dat ik met succes de strijd kan aanbinden met Decoster en Bauer". Een bijzonder optimistische Jonsson dus, die na alle teleurstellingen aan nieuwe opmars schijnt begonnen. De spanning in de strijd voor de wereldtitel blijft, al heeft Decoster nu wel de beste papieren. In de resterende drie G.P .'s zal het moeten gebeuren en u zult begrijpen dat we niet zouden treuren als men even wil wachten tot St. Anthonis op 19 augustus. Als Decoster wint in Namen en Bauer tweede wordt, terwijl Bauer in Luxemburg aan de winnende hand blijft is het zo ver. De beslissing moet dan in St. Anthonis vallen. Hoe dan ook, de laatste G.P. blijft belangrijk ook al zou de wereldkampioen bekend zijn.

Zowel Wolsink als Sigmans zijn immers gebrand op de overwinning in de Grand Prix van hun eigen land. In het zand van St. Anthonis behoren beiden tot de kanshebbers op de zege, ofschoon we er zeker van kunnen zijn dat het er op 19 augustus verschrikkelijk hard zal toegaan, omdat iedereen zijn positie op de ranglijst zo goed mogelijk wil verbeteren. Alle Grand Prix-rijders, inclusief vier Russen, hebben hun inschrijfformulieren al ingestuurd.

< Start 2e manche in Bielstein: 37 Adolf Weil, 38 Willy Bauer, 1 Roger de Coster, 4 Yvan v.d. Broek; 5 Jiri Stodulka, 6 Oldrich Hammersmid.

St. Anthonis wordt op 19 augustus een internationale happening van duizenden Nederlandse, Belgische en Duitse motocrossfans. Vooral de Duitsers zullen er dit keer zijn, is het niet om hun landgenoot Bauer naar de wereldtitel te juichen, dan toch om hem tijdens de laatste Grand Prix een grootse ovatie te brengen voor zijn prachtige en gelijkopgaande strijd met wereldkampioen Roger Decoster.

Onherkenbaar waren > de rijders; deze drie strijden ook moedig voort.