AKE JONSSON WON MOTOCROSS DER AZEN        11 MAART 1973

De 1973 editie van de Motocross der Azen, de grote opening van het Nederlandse motorcrossseizoen, zal niet in de annalen als een van de toppers uit de geschiedenis vermeldt worden. Sterker nog, het was een wedstrijd die waarschijnlijk geheel in de vergetelheid zal raken. Het waarom is niet zo moeilijk aan te geven: onze eigen rijders speelden geen geweldige rol, in zoverre dat het al na enkele ronden duidelijk was dat er geen Nederlandse overwinning in zat. Jammerlijk verliep voor onze toprijders die eerste manche; machinepech schakelde Frans Sigmans definitief uit, en bracht ook bij Gerrit Wolsink de kansen op een ereplaats, eventueel zelfs een overwinning, snel om zeep. Gerrit Wolsink kreeg in de tweede manche de gelegenheid om zich te revancheren, en deed dat op de best denkbare wijze, namelijk door die manche te winnen. Bij Frans Sigmans was dat in de eerste manche, nota benen toen hij net Ad Weil, Bengt Aberg en Christer Hammergren verdrongen had en zich op de leidersplaats genesteld had, een lipje van het membraan in de inlaat van zijn Yamaha afgebroken, en de gevolgen kunt u zich wel voorstellen. Frans’ zijn reservemachine was ook niet klaar om in te zetten, zodat de meervoudige winnaar van de motocross der Azen al na vijf ronden definitief buiten de lijnen kwam te staan. De eerste manche werd een een-twee-drie zege voor de Zweden. Tot enkele ronden voor het einde joegen Christer Hammergren (eens overwinnaar en altijd bij de voorsten in St. Anthonis), Bengt Aberg en Ake Jonsson over het grauwe zand van het circuit De Hoef, op enige afstand gevolgd, door Ad Weil en zijn Maico teamgenoot Willy Bauer. Het Zweedse drietal was in die eerste manche ongrijpbaar (nadat Frans Sigmans was uitgevallen), het was alleen maar de vraag wie er zou winnen Tot enkele ronden voor het einde wisselden de posities niet, maar wat wel te verwachten was gebeurde tegen de tijd dat het bord dat aangeeft dat er nog twee ronden verreden moeten worden uitgestoken werd; Ake Jonsson, duur gekocht door Yamaha, passeerde eerst Bengt Aberg en spoedig daarna ook Christer Hammergren. Hammergren rijdt nu voor de Zweedse importeur op een Yamaha, na in het seizoen 1972 meegewerkt te hebben aan de ontwikkeling van deze machines. In de laatste ronden wist Jonsson zich nog duidelijk van zijn twee landgenoten af te scheiden. Ad Weil behield met niet al te grote achterstand zijn vierde plaats, en Willy Bauer zijn ongeveer halverwege de race ingenomen vijfde plaats. De daarna finishende rijders hadden vrijwel de gehele wedstrijd nodig om uit te maken wie nou wel de betere was. Jo Lammers kwam uitstekend voor de dag met zijn nieuwe Montesa, reed

Met een eerste en een vijfde plaats in de manches behaalde Ake Jonsson de overwinning. Hierboven Jo Lammers, de beste Nederlander in het eindklassement. Christer Hammergren, de man die zo lang op kop reed, maar veel verloor in de tweede manche. Onderaan links Gerrit Wolsink, afgevlagd als winnaar van de tweede manche en daarnaast Ad Weil die één puntje te kort kwam voor de overwinning.

aanvankelijk bij Stef v.d. Sluis, Tiny v. Erp, Harrie Driessen en Gaston Rahier, maar wist zich naarmate de manche vorderde los te maken en de zesde plaats in te nemen,- voor Gaston Rahier, Stef v. d. Sluis en Tiny v. Erp. Laatstgenoemde reed overigens met een in de training flink geblesseerde voet; hij reed er beide manches goed mee uit, maar kon na afloop niet meer lopen. Als u de namen van enkele Belgen gemist hebt, dan klopt dat. De “echte” 500 cc rijders moesten in België een wedstrijd voor het nationale kampioenschap rijden en konden dus niet van de partij zijn, en Joël Robert liet op het laatste moment afweten omdat hij weer last van zijn knie had. Er is niet over te oordelen of dat nu waar is, maar de al jarenlang durende vete tussen “mister Motocross” en de organisatie van St. Anthonis, die nu bijgelegd leek, is er weer door aangewakkerd. Na het grote machtsvertoon van de Zweden in de eerste manche was het in de tweede manche alleen nog maar interessant om te kijken hoe het Gerrit Wolsink nu zou vergaan. Na de vastloper in de eerste manche had hij een andere cilinder gemonteerd, en dat was duidelijk een goeie. Na de start schoot Hammergren weer naar de leiding, echter niet voor lang, want Ad Weil nam het van hem over en bouwde snel aan een nog serieuze kans op de overwinning. Bengt Aberg was niet van start gegaan; hij was niet fit en lag met 39 graden koorts in zijn tent!  Maar fit was ook Hammergren niet meer, en, wat nog veel opvallender was, ook Ake Jonsson niet! Hammergren verloor plaats na plaats, en Jonsson, die niet zo best gestart was, kwam ook niet meer ver. In de vierde ronde reikte hij nog even naar de vierde plaats, maar hij werd verdrongen door Gaston Rahier. Later won hij weer een plaats doordat Hammergren nog verder achter raakte, maar daarna kwam Jo Lammers opzetten en die verdrong hem definitief van die vierde plaats. Inmiddels duelleerden Ad Weil en Gerrit Wolsink om de leiding en de mancheoverwinning. Halverwege de wedstrijd deed Gerrit zijn eerste aanval, maar toen die niet lukte bleef hij rondenlang achter de Duitser, energie sparend voor een slotoffensief. De echte aanval kwam drie ronden voor het einde, en die werd met succes bekroond. Met ruime voorsprong op zijn merkgenoot werd hij als winnaar afgevlagd. Rahier werd fraai derde Jo Lammers vierde en Ake Jonsson, de winnaar van de eerste manche, reikte nu niet verder dan de vijfde plaats. Maar Jonsson had geluk; omdat iedereen zuiver voor eigen kansen reed, zonder fabrieksorders, werd hij toch de overwinnaar van deze motocross der Azen. Als Gerrit Wolsink immers zijn merkgenoot Ad Weil voor had laten gaan, dan had deze twee puntjes meer behaald en daarmee de overwinning! Nog vier rijders eindigden in dezelfde ronde als de winnaar: Christer Hammergren, Stef v. d. Sluis, de Amerikaan Jim Pommeroy en Tiny v. Erp.

Broer Dirkx won de zijspanklasse Ook in de zijspanklasse werd de uitslag nogal beïnvloed door mechanische en andere troubles bij de erkende “azen”. Alleen Broer Dirkx reed een voortreffelijke, bekeken race, waardoor hij met grote puntenvoorsprong de eindoverwinning behaalde.

In de eerste manche nam Broer meteen de leiding door ver buitenom met hoge snelheid de nog niet van een wal voorziene eerste scherpe hoek te nemen. In diezelfde bocht ging Jan ten Thije, ditmaal met passagier Henk v.

Heek (vroeger bij Jan Bak in de bak) al gelijk in de fout, en dat bracht hem op een vrijwel niet meer goed te maken achterstand. Rikus Lubbers tobde met een hevig overslaande motor, en na een stop na de eerste ronde was ook hij kansloos.

Ton v. Heugten nam snel de tweede plaats in, maar kon niet verhinderen dat Broer Dirkx ronde na ronde verder van hem wegliep. Achter hem reed een groep hard vechtende rijders, die; nogal eens van positie verwisselden; Rijn v. Gastel, Herman Hilderink, Wil van der Laan, Ad Ridderhof, Paul v. Heugten en Cor den Biggelaar (die toch maar een 750 cc viertakt Yamaha in plaats van de tweetakt als krachtbron gemonteerd heeft). Twee ronden voor het einde begon de machine van Ton v. Heugten te sputteren door brandstofgebrek, en dat kostte hem enkele plaatsen. Wil van der Laan, Herman Hilderink en Paul v. Heugten staken hem in de slotfase nog voorbij.

In de tweede manche was er nog even een duel tussen Jan ten Thije en Broer Dirkx, maar daar kwam al snel een eind aan door een kapotte accu bij de machine van Ten Thije. Daarna leek Broer weer naar een ~verwinning te stormen, maar ditmaal kwam Rikus Lubbers met zijn vaste passagier Bart Notten daar een stokje voor steken. Drie ronden voor het einde namen zij met hun nog steeds

niet geheel vlekkeloos lopende machine de leiding over, en Broer Dirkx liet hen gaan; hem kon niets meer gebeuren, en bovendien kreeg zijn passagier Theo Verhoeven steeds meer last van een voetblessure, dus kalmpjes aan. De volgende plaatsen gingen nu naar Ad Ridderhof, Piet van der Laan en Paul v. Heugten. Broer Ton was na een botsing nog eens van de baan geraakt, en eindigde in de middenmoot. Ad Ridderhof en Paul v. Heugten deelden de punten ‘Voor de tweede plaats, maar de tijd was in het voordeel van Paul v. Heugten.

Voor de grote mannen aan hun manches begonnen waren hadden de 50cc-senioren in twee series het kaf van het koren geschift en tussen de manches van de internationalen en de zijspannen werd in een finale de winnaar bepaald. In de derde van de zes ronden durende strijd hadden Henk Poorte en Tonnie v. d. Sligte elkaar gevonden, en fel duelleerden zij om de overwinning. In hun serie hadden zij ook al elkaars krachten kunnen beproeven; toen was v. d. Sligte de sterkste, maar in de beslissende finale waren de rollen precies omgekeerd. De volgende plaatsen gingen naar Hans Gebben, Kees de Jong, Willem de Wit en Walter Zandvliet. Deze volgorde namen zij al na de tweede ronde in en er werd tussendoor niet meer van plaats gewisseld.

GUUS VAN DE BEEK

UITSLAGEN:

Klasse 50cc-senioren: 1. Henk poorte, Nijverdal, Rond Sachs; 2. Tonnie v. d. Sligte, RaaIte, Kreidler; 3. Hans Gebben, Rouveen, Kreidler; 4. Kees de .Tong, Bleiswijk, Hejo; 5. Willem de Wit, Leiden, Kreidler; 6. Walter Zandvliet, Amersfoort, Kreidler; 7. .Taak Wijts, Noordwijkerhout, Kreidler; 8. Hans Gravesteyn, Pijnacker, Kreidler; 9. .Tohan v. Heek, Rijssen, Kreidler; 10. Leo v. d. Helm, Pijnacker, Kreidler; 11. Arthur v.d. Heide, Oost Souburg, Crosta; 12. Henk Lever, Lekkerkerk, Kreidler; 13. Gert Roelofs, Nijverdal, AGS; 14. Gert .Tan Nieuwendijk, Noordwijk, Kreidler; 15. Cees Hazchmang, Noordwijkerhout. Hachi.

Klasse 500cc-internationaal (motocross der Azen): 1. Ake Jonsson, Zweden, Yamaha; 2. Adolf Weil, Duitsland, Maico; 3. Christer Hammergren, Zweden, Yamaha; 4. Gaston Rahier, België, Suzuki; 5. .Jo Lammers, Ned. Montesa; 6. Gerrit Wolsink, Ned. Maico; 7. Stef v. d. Sluis, Ned. Yamaha; 8. Tiny v. Erp, Ned. Maico; 9. .Timmy Lee Pommeroy, Amerika, Bultaco; 10. Harrie Driessen, Ned., Yamaha; 11. Hans Bel, Ned., Maico; 12. Henk Knuiman, Ned., CZ; 13. Bengt Aberg, Zweden, Husqvarna; 14. Marcel Wiertz, België, Bultaco; 15. Masaru Ikeda .Japan, Suzuki; 16. Willy Bauer, Duitsland, Maico; 17. Philippe Camal, België, Husqvarna; 18. .Toël Corroy, Frankrijk, Maico; 19. Torleif Hanssen, Zweden, Husqvarna; 20. P. Drobecq, Frankrijk, Yamaha; 21. Frans Karsmakers, Ned, Husqvarna.

Klasse zijspannen senioren internationalen: 1. Broer Dirkx-Theo Verhoeven, Valkenswaard, Norton Wasp; ‘2. Paul v. Heugten, Amersfoort, Norton Wasp; 3. Ad Ridderhof-.Tan Koning, Hengelo (G.), Norton Wasp; 4. P. v. d. Laan-P. Baak, Ter Aar, Norton Wasp; 5. R. v. Gastel-D. Grotendorst, Eindhoven, Triumph Weslake; 6.R. Lubbers-B. Notten, Lochem, Yamaha Wasp; 7. T. v. Heugten-S. Wery, Amersfoort, Norton Wasp; 8. D. Hoevelaken- W. Verwey, Nieuwerkerk a. d. IJssel, Wasp; 9. H. Verstegen- P. Smetsers, Schayk, Norton Wasp; 10. H.Heuvelmans- H. Mensinck, Valkenswaard, Weslake Wasp; U. D. Gijsbertsen , Doorn, Norton; 12. W. van der Laan-H. Vonk, Ter Aar, Norton Wasp; 13. H. Hilderink-F. ten Vregelaar, Haaksbergen, Norton; 14. J. Schelfhorst-.T. Boer, Almelo, Maico Wasp; 15. .T. Kruisinga- B. Rapis, Gouda, Yamaha Wasp.