Makkinga

7 mei 1970

Veel pech op de Prikkedam

De MC „Ooststellingswerf" organiseerde dit jaar maar eens op Hemelvaartsdag haar internationale motocross; gelijktijdig werd er op de Grebbeberg in Rhenen ook internationaal gereden. In gezamenlijk overleg de organisatoren kunnen heel goed met elkaar overweg — was besloten dat Makkinga 500 ccm zou draaien en dat in Rhenen de kwartliters aan bod zouden komen.

Maar het vreemde deed zich nu juist voor dat de internationale grootmachten van de 500 ccm in Rhenen aan de start kwamen op machines met kleinere inhouden tegen onze kwartliter H-nummers en dat onze zware jongens in Makkinga kregen af te rekenen met sterke buitenlanders die normaliter in de 250cc nr klasse uitkomen.

Het prachtige circuit in de Zuid-Oosthoek van Friesland —je kunt er gerust gaan kijken, want er is geen extra paspoort voor Friesland nodig — is bijzonder zwaar en heeft erg mul zand Een kolfje naar de hand van onze jongens en als de Brabants keien Sigmans en Karsmakers niet door het pechduiveltje op d hielen waren gezeten, dan zouden ongetwijfeld de eerste drii plaatsen voor oranjehemden zijn geweest. Nu was het de Hengloer Gerrit Wolsink die de overwinning uit het vuur sleepte voor de winnaar van Markelo, de Zweed Uno Palm en de strijdlustige Fin Heikki Mikkola.

Voor Sigmans begon de ellende eigenlijk al in de eerste manche lange tijd had de coureur uit Bakel de leiding voor een verwoed vechtende meute. Maar halverwege de eerste manche moest Frans een bougie verwisselen, omdat een pareltje zijn Greeves zonder vonkjes liet staan; dat kostte hem zoveel tijd, dat hij slechts op een zesde plaats de finish passeerde. Karsmakers had na dat pareltje van Frans de leiding overgenomen, maar voelde zich sterk bedreigd door Mikkola, die in Finland ook louter zandcircuits gewend is; deze moest op zijn beurt weer erg oppassen voor Gerrit Wolsink, die zich inmiddels al naar voren had geworsteld na een slechte start. Ze waren aan elkaar gewaagd die drie, maar er kwam geen verandering in de volgorde meer.


Omdat Mikkola in de eerste manche zo voortreffelijk gerede had en een stevig robbertje met Karsmakers en Wolsink tot groot genoegen van het publiek had uitgevochten, toonde zei wat clementie met de Fin, toen bij de start van de tweede manche zijn Husky niet wilde aanslaan. Het duurde echter net iets te lang en tenslotte werd er toch maar gestart; Mikkola bleef proberen zijn onwillige motor met behulp van enkele toeschouwers aan te duwen en zowaar lukte dat ook nog. Maar zijn concurrenten hadden al een paar ronden gereden, zodat de Fin op de laatste plaats vertrekkend geen uitzicht had om nog iemand in te halen. Toch finishte hij nog als vijftiende, omdat er zoveel uitvallers waren. Die vijftiende plaats was wel degelijk belangrijk voor hem, want met nog een tweede plaats in de derde manche werd Heikki totaal nog derde. Karsmakers wilde in de tweede manche al de strijd beslissen en greep daarom de kop in de eerste ronde en stond die niet meer af. Sigmans deed het nu beter en nestelde zich halverwege op de tweede plaats; hij deed nog wel een aanval op de CZ-rijder, naar dichter dan 100 meter kon hij hem niet benaderen. Opnieuw was Wolsink derde.

Pierre had aan een vijfde plaats voldoende voor de eindoverwinning, maar scheen in de eerste twee manches te veel van zijn CZ te hebben gevergd. Een klein rond gaatje in de zuiger betekende geen overwinningskrans voor de Aalstenaar. Sigmans kwam op een fortuinlijke eerste plaats in de derde manche, maar moest twee punten goed maken op Gerrit Wolsink; deze reed beheerst op de tweede plaats, nadat Karsmakers naar het rennerspark verdwenen was zeer zeker van zijn zaak. Gerrit zou zelfs die laatste manche nog winnen ook, toen de Greeves van Sigmans het liet afweten. Uno Palm werd zonder dat hij zijn gezicht in de frontlinie had laten zien een verrassende tweede, terwijl Mikkola zijn volhouden in de tweede manche beloond zag met een derde plaats op het Vredestein-ereschavot. Iets wat alleen maar mogelijk was met zoveel uitvallers en pechgevallen, maar dat gebeurt nu eenmaal vaak als er drie manches moeten worden verreden en dan nog wel op zo'n zwaar circuit als Makkinga.

INTERNATIONALEN 500 CC:

1. Gerrit Wolsink (NL), HVA; 2. Uno Palm (S), HVA; 3. Heikki Mikkola (SF), HVA; 4. Henri Vromans (B), HVA; 5. Pierre Karsmakers (NL), CZ; 6. Han Veis (NL), CZ; 7. Jo Roelofs (NL), HVA; 8. Frans Sigmans (NL), Greeves; 9. John Hemmingsen (DK), CZ; 10. Hakan Andersson (S), HVA; 11. Sören Lodal (DK), CZ; 12. Peter Willems (NL), HVA; 13. Keith Franzen (S), HVA; 14. Alfred Hulsman (D), CZ; 15. Dave Clark